افزایش چشمگیر دریافت اقامت دائم کانادا در میان کادر درمان

براساس گزارشی جدید از اداره آمار کانادا، بیش از ۵۸ درصد از نیروی کار خارجی موقت (TFWs) در بخش مراقبت‌های بهداشتی بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ موفق به دریافت اقامت دائم (PR) کانادا شده‌اند.

در این بازه زمانی، ۵۷ درصد از کارکنان هندی و ۷۷ درصد از کارکنان فیلیپینی شاغل در بخش سلامت به اقامت دائم کانادا دست یافته‌اند. بیش از ۲۵ درصد از این افراد نیز توانسته‌اند ظرف دو سال پس از شروع به کار در حوزه سلامت، اقامت دائم دریافت کنند؛ روندی که در طول دوره مطالعه تقریباً ثابت باقی مانده است.

مهم‌ترین یافته‌های این گزارش چیست؟

گزارش جدید دولت کانادا چندین موضوع کلیدی را مورد بررسی قرار داد، از جمله:

• ویژگی‌های کارکنان خارجی که به اقامت دائم رسیده‌اند

• نقش فزاینده نیروی کار خارجی در سیستم سلامت کانادا

• مسیرهای مهاجرتی ویژه برای متخصصان سلامت

کدام گروه‌های شغلی در حوزه سلامت به اقامت دائم می‌رسند؟

در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲، بیش از ۱۰۵ هزار نیروی کار خارجی در بخش سلامت از وضعیت موقت به اقامت دائم در کانادا تبدیل وضعیت داده‌اند.

آمار اقامت دائم بر اساس بازه زمانی:

بیشتر این افراد (بین ۶۸ تا ۷۸ درصد) از طریق برنامه‌های مهاجرت اقتصادی اقامت گرفته‌اند، اما مسیرهای مهاجرتی در طول سال‌ها دستخوش تغییراتی شده‌اند.

برنامه‌های مهاجرتی مؤثر:

• برنامه مراقبین مقیم (Live-in Caregiver Program) نقش مهمی در سال‌های ابتدایی (۲۰۰۵–۲۰۱۹) داشت، اما پس از آن اهمیت خود را از دست داد.

• برنامه مهاجرت موقت به دائم (Temporary Resident to Permanent Resident Pathway)، در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ منبع اقامت برای ۲۷ درصد از نیروی کار بود.

• برنامه‌های مهاجرت استانی (PNP) و کلاس تجربه کانادایی (CEC) در تمام دوره‌ها به‌عنوان مسیرهای کلیدی باقی مانده‌اند.

در سال‌های ۲۰۲۰–۲۰۲۱، افزایش چشمگیری در پذیرش از طریق CEC دیده شد؛ که احتمالاً نتیجه سیاست‌های خاص دولت کانادا در دوران همه‌گیری کرونا بوده است.

ویژگی‌های جمعیتی این افراد چگونه است؟

• حدود ۷۵ درصد از افرادی که اقامت دائم گرفته‌اند، زن بوده‌اند.

• میانگین سن دریافت‌کنندگان اقامت نیز از ۳۶.۹ سال (۲۰۰۵–۲۰۰۹) به ۳۳.۹ سال (۲۰۲۲–۲۰۲۳) کاهش یافت.

• نیمی از کارکنان از کشورهای آسیایی مانند هند، چین و فیلیپین بوده‌اند، اما در سال‌های اخیر، تعداد متقاضیان از هند و هائیتی افزایش و از فیلیپین کاهش یافت.

نقش حیاتی نیروی کار خارجی در سیستم سلامت کانادا

نیروی کار خارجی، به‌ویژه پس از همه‌گیری کووید-۱۹، به بخش جدانشدنی از نیروی انسانی سلامت کانادا تبدیل شده‌اند.

• تعداد TFWs در بخش سلامت از ۳٬۲۰۰ نفر در سال ۲۰۰۰ به ۵۷٬۵۰۰ نفر در سال ۲۰۲۲ رسیده است (افزایش ۱۷ برابری).

• در سال ۲۰۲۰، فقط در یک سال، تعداد نیروی کار خارجی بخش سلامت ۵۰ درصد افزایش یافت.

سهم TFWs در بخش‌های مختلف در سال ۲۰۲۲:

• خدمات سلامت سرپایی: ۳.۰٪

• بیمارستان‌ها: ۱.۲٪

• خانه‌های سالمندان و مراقبت‌های اقامتی: ۵.۰٪

• مراقبت‌های بهداشتی خانگی: نزدیک به ۸٪

و سهم استان‌ها:

سهم کارگران خارجی در برخی استان‌ها بالاتر از میانگین ملی (۲.۷٪) بوده است:

• جزیره پرنس ادوارد: ۳.۹٪

• نوا اسکوشیا: ۳.۸٪

• نیوبرانزویک: ۳.۴٪

• انتاریو: ۳.۳٪

استان‌های انتاریو، کبک و بریتیش کلمبیا بیش از ۹۰ درصد از نیروی کار خارجی شاغل در مراکز درمانی را در خود جای داده‌اند.

مسیرهای مهاجرتی ویژه برای متخصصان سلامت

در پاسخ به نیاز روزافزون به نیروی انسانی در حوزه سلامت، مسیرهای مهاجرتی متنوعی برای این دسته از متقاضیان در نظر گرفته شده‌اند:

• اکسپرس انتری (Express Entry) با دسته‌بندی ویژه مشاغل سلامت

• برنامه پایلوت مراقبین خانگی (Home Care Worker Pilot)

• برنامه‌های استانی (PNP) از جمله:

  • مسیر اختصاصی سلامت آلبرتا

  • مسیر استعدادهای سلامت ساسکاچوان

  • مسیر اولویت‌های بازار کار نوا اسکوشیا

علاوه بر این، تحصیل در رشته‌های سلامت حتی در سطوح پایین‌تر از کارشناسی نیز می‌تواند منجر به دریافت مجوز کار پس از فارغ‌التحصیلی (PGWP) و مسیر اقامت دائم شود.

جمع‌بندی

آمارهای جدید نشان می‌دهند که کارگران خارجی موقت در بخش سلامت نه‌تنها پاسخگوی کمبود نیروی کار در کانادا بوده‌اند، بلکه به‌طور فزاینده‌ای به اقامت دائم نیز دست یافته‌اند. این موضوع نشان‌دهنده اهمیت حیاتی آن‌ها در پایداری سیستم سلامت کانادا و همچنین فرصت‌های قابل توجه مهاجرتی برای متخصصان سلامت است.