بهمناسبت نزدیک شدن به انتخابات فدرال کانادا در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۲۵، فضای سیاسی کشور بهطور قابلتوجهی بر یکی از مهمترین حوزههای سیاستگذاری کشور تأثیر خواهد گذاشت.
با جمعیت ۴۱,۵۲۸,۶۸۰ نفر در تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۲۵ و رشد فصلی اخیر ۰.۲ درصد، مهاجرت همچنان یکی از ارکان اصلی استراتژی اقتصادی و جمعیتی کانادا است.
با این حال، چالشهایی همچون کمبود مسکن، ظرفیت محدود خدمات بهداشتی و فشار به خدمات عمومی موجب داغ شدن مباحثات شده و مهاجرت به یک مسئله کلیدی در انتخابات تبدیل شده است.
این تحلیل به بررسی وضعیت کنونی مهاجرت در کانادا، مواضع احزاب سیاسی اصلی در زمینه مهاجرت و پیامدهای احتمالی بر اساس نتایج انتخابات میپردازد و درک دقیقی برای ذینفعان مختلف از جمله مهاجران احتمالی، سیاستگذاران و عموم مردم ارائه میدهد.
وضعیت کنونی مهاجرت در کانادا
کانادا همواره به جذب مهاجران برای تقویت اقتصاد خود پرداخته است.
بر اساس آخرین برنامه سطح مهاجرت برای سالهای ۲۰۲۵-۲۰۲۷ که در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۲۴ اعلام شد، کانادا قصد دارد در سال ۲۰۲۵ تعداد ۳۹۵,۰۰۰ مقیم دائم را پذیرش کند.
و پس از آن در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ به ترتیب ۳۸۰,۰۰۰ و ۳۶۵,۰۰۰ نفر پذیرش کند.
این رقم نسبت به اهداف قبلی کاهش یافت، چرا که هدف قبلی پذیرش ۵۰۰,۰۰۰ نفر مقیم دائم برای سال ۲۰۲۵ بود که به دلیل نگرانیها از ظرفیت زیرساختها و پایداری کاهش یافت.
این برنامه همچنین برای اولین بار شامل اهداف کنترلشده برای مقیمین موقت مانند دانشجویان بینالمللی و کارگران خارجی است و هدف این است که تعداد آنها تا پایان سال ۲۰۲۶ به ۵ درصد از جمعیت کانادا کاهش یابد.
دادههای اخیر نشاندهنده کاهش جزئی در جمعیت مقیمین موقت است که با تلاشهای دولت برای مدیریت سطوح مهاجرت هماهنگ است.
طبق آمار رسمی از سوی آمار کانادا در مارچ ۲۰۲۵، جمعیت مقیمین موقت برای اولین بار در سه سال اخیر کاهش یافت.
بین تاریخهای ۱ اکتبر ۲۰۲۴ و ۱ ژانویه ۲۰۲۵، حدود ۲۸,۳۴۱ نفر از مقیمین موقت کانادا خارج شدهاند.
این کاهش پس از دورهای از رشد سریع جمعیت مقیمین موقت رخ داد، بهطوریکه جمعیت آنها از ۲.۷ میلیون نفر در ابتدای سال ۲۰۲۴ به ۳.۰۲ میلیون نفر در ۱ ژانویه ۲۰۲۵ افزایش یافت.
سیاستهای جدیدی مانند “سیاست مهاجرتی فرانکفونه” ۲۰۲۴ به دنبال افزایش هدف مهاجرتی برای فرانسویزبانها خارج از کبک تا ۱۰ درصد تا سال ۲۰۲۷ هستند تا نمایندگی جمعیتی بیشتری ایجاد شود.
مواضع احزاب سیاسی بزرگ در زمینه مهاجرت
این انتخابات چهار حزب بزرگ را شامل میشود که هرکدام سیاستهای مهاجرتی خاص خود را دارند که با اولویتهای ایدئولوژیک آنها همراستا است.
حزب لیبرال
- رهبر: مارک کارنی
- حمایت از مهاجرت، اما پیشنهاد محدود کردن سطح آن برای پایداری و تمرکز بر ادغام
- سیاستها: محدود کردن مهاجرت بهطور متناسب با ظرفیت مسکن و خدمات؛ اولویت دادن به reunification خانوادهها و رشد اقتصادی.
محافظهکار
- رهبر: پیر پالیو
- حمایت از کاهش سطح مهاجرت، تمرکز بر مهاجران اقتصادی و امنیت مرزی
- سیاستها: کاهش بیشتر سطح مهاجرت؛ اولویت دادن به کارگران ماهر؛ تقویت کنترلهای مرزی.
حزب دموکرات جدید (NDP)
- رهبر: جاگمیت سینگ
- حمایت از مهاجرت، تأکید بر کارایی و انسانیت، بهویژه برای خانوادهها
- سیاستها: افزایش بودجه برای فرآیند پذیرش؛ تقویت خدمات اسکان؛ حمایت از حقوق پناهندگان.
حزب سبز
- رهبر: الیزابت می
- حمایت تاریخی از مهاجرت پایدار، با تمرکز بر ملاحظات زیستمحیطی
- سیاستها: ترویج مشاغل سبز از طریق مهاجرت؛ اطمینان از همراستایی با اهداف اقلیمی؛ حمایت از حفاظت از پناهندگان.
نتایج احتمالی انتخابات و تأثیر آن بر مهاجرت
نتیجه انتخابات مسیر مهاجرت کانادا را شکل خواهد داد و هر سناریو پیامدهای متفاوتی خواهد داشت:
۱. پیروزی حزب محافظهکار: نظرسنجیها نشان میدهند که حزب محافظهکار احتمالاً بهعنوان دولت اقلیتی به قدرت خواهد رسید.
>حکومت تحت رهبری پالیو احتمالاً سطح مهاجرت را بهشدت کاهش خواهد داد و تمرکز بیشتری بر مهاجران اقتصادی برای رفع کمبود نیروی کار و کاهش برنامههای خانوادگی و انساندوستانه خواهد داشت.
۲. پیروزی حزب لیبرال: در صورت پیروزی حزب لیبرال تحت رهبری مارک کارنی، احتمالاً سطح مهاجرت بهطور معقولی محدود خواهد شد و بر رشد پایدار و ادغام تمرکز خواهد شد.
۳. پیروزی حزب دموکرات جدید (NDP): در صورت پیروزی NDP، سطح مهاجرت احتمالاً حفظ یا افزایش خواهد یافت و تأکید بر کارایی و انسانیت خواهد بود.
۴. دولت ائتلافی یا اقلیتی: احتمالاً دولت اقلیتی منجر به مذاکره ائتلافی خواهد شد که میتواند سیاستهای مختلفی را بهدنبال داشته باشد. برای مثال، ائتلاف لیبرال-NDP ممکن است منجر به افزایش سطح مهاجرت با بهبود فرآیندها شود.
